Kontrol Etmeye Çalışırken Kaçırdıklarımız

Bir şeylerin ters gitmemesi için sürekli düşünüyor, olası senaryoları zihnimizde tekrar tekrar canlandırıyor, henüz yaşanmamış olaylara karşı önlemler almaya çalışıyoruz. İlişkilerimizin nasıl ilerleyeceğini, insanların bizim hakkımızda ne düşüneceğini, gelecekte bizi nelerin beklediğini bilmek istiyoruz. Belirsizlikle karşılaştığımızda ise çoğu zaman daha fazla düşünmenin, daha fazla plan yapmanın ya da daha fazla çabalamanın bizi güvende tutacağına inanıyoruz.

Peki, her şeyi kontrol etmeye çalışırken neleri gözden kaçırıyoruz?

Her ihtimali hesaplamaya çalışmak, sürekli güvence aramak, başkalarının davranışlarını öngörmeye uğraşmak ya da hata yapmamak için kararları ertelemek, kısa vadede rahatlama sağlayabilir. Uzun vadede ise belirsizliğe tahammül etmeyi zorlaştırabilir. Çünkü kontrol etmeye çalıştığımız her durum, zihnimize belirsizliğin mutlaka ortadan kaldırılması gereken bir tehdit olduğu mesajını verebilir. Böylece kendimizi güvende hissetmek için başladığımız bu çaba, zamanla kaygımızı besleyen bir alışkanlığa dönüşebilir. Geleceği düşünürken bugünü kaçırır, hata yapmayayım diye yeni deneyimlerden kaçınırız.

Kontrol edemediğimiz durumlar her zaman olacaktır. İnsanlar beklemediğimiz tepkiler verecek, planlarımız değişecek, bazı kararlarımız istediğimiz sonuçları doğurmayacaktır. Belki de mesele, bunların hiçbirinin yaşanmadığı bir hayat kurmak değil; bunlar yaşanırken de kendi hayatımızın içinde kalabilmeyi öğrenmektir. Çünkü bazen kontrol etmeye çalışırken kaçırdığımız şey, tam da kontrol ederek korumaya çalıştığımız yaşamın kendisidir. Her şeyi kontrol edemeyebiliriz. Ancak belirsizliklerin içinde nasıl bir yaşam sürmek istediğimize dair değerlerimiz yönünde seçimler yapabiliriz.