BİLİNMEYENİN İMTİHANI

Kaygı çoğu zaman henüz yaşanmamış bir şeyin gölgesidir. Henüz olmamış bir konuşmayı zihnimizde defalarca kez yaparız. henüz verilmemiş bir kararın sonuçlarını düşünür, henüz gelmemiş bir günü bu günden yaşamaya başlarız. Çünkü zihnimiz belirsizliği sevmez. Belirsizliğin olduğu yerde boşluk vardır. Kaygı ise o boşluğu çoğu zaman kendi senaryolarıyla doldurur. 

"Ya kötü bir şey olursa"

"Ya baş edemezsem"

"Ya işler düşündüğüm gibi gitmezse"

Böyle zamanlarda çözüm, her ihtimali önceden hesaplamak olmayabilir. Çünkü hayatın bütün ihtimallerini kontrol etmek mümkün değildir. Belki de asıl ihtiyaç belirsizliği ortadan kaldırmak değil, onunla kalabilme becerisi geliştirmektir. "Ne olacağını bilmiyorum ama olduğunda onunla baş edebilirim." Bu cümle kaygıyı ortadan kaldırmaz. Fakat zihne başka bir ihtimal sunar: 

Her şeyi önceden bilmeden de güvende hissedebilmek. Belirsizliğe alan açmak biraz da budur. Cevabı olmayan sorularla yaşayabilmek, geleceği bugünden çözmeye çalışmamak, ve hayatın her boşluğunu bir senaryoyla doldurmak zorunda olmadığını fark etmek.

Çünkü bazen ihtiyacımız olan şey geleceği bilmek değil; geleceğin ne getireceğine güvenmeden önce kendimize güvenmektir.